Manyaksın sen ya :)
26/10/2008
Bir sonbahar gunuydu..Cami acip temiz havayi icime cektim. Caddede telasla kosturan insanlar, oyunlar oynayan cocuklar vardi. Bunlarin hepsi yüzümde küçükte olsa bir gülümseme yarattı..Mutluydum belki mutsuz ya da endişeli.. Belki hepsi, belki hiç biri.
Hepsini kafamdan attım..Bir kere daha derin bir nefes aldım ve "hazırım, hadi gidelim" dedim. Hırkamı ve çantamı kaptığım gibi evden çıktım.
Saate baktım ve adımlarımı hızlandırdım, çok geç kalmıştım..Çok geç.
Trafik vardı, hemen arabama bindim ve arabayı çalıştırdım.
Telefonum çalıyordu, susmadan...Kimin aradığına bakmadan kapattım telefonumu.Yalnız kalmak istiyordum buna ihtiyacım vardı.
Gözüm yolda buluşucağımız yeri, kalbim ise onu arıyordu.
Ve bir tabela gözüme ilişti "Papatya Cafe". Evet burasıydı. Arabayı park edip, arabadan indim.
Saate baktım, çok geç kalmıştım...Çok geç.
İçeri girdim, duvarlar sarıydı, küçük kapı gibi camlar vardı ve hoş bir müzik çalıyordu.
Etrafıma bakındım...Burada değildi..Çok geç kalmıştım...Çok geç.
Telefonu elime aldım ve tam tamına 20 cevapsız arama ve 1 mesaj gördüm. Bu o'ydu. Onun numarasıydı. Aramalara baktıktan sonra mesajı açtım, "çok geç kaldın...çok geç." yazıyordu.
Olduğum yerde donup kaldım, ağlayamadım.
bir anda telefon çalmaya başladı, hiç istemesemde açtım telefonu.
Ağlama sesi duydum telefonda..Beni arayan kişi ağlıyordu.
"Alo" dedim.
Sadece "o" öldü dedi ve telefonu yüzüme kapattı.
Çok mu geç kalmıştım?
Yoksa o mu çok erken gitmişti?
Ama bence çok geç kalmıştım...çok geç.
Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır
